tunganga

hehe.. naransan mo na ba yung tipong naka-tanga ka lang tapos pinanunuod mo mga tao.. ako kasi ganun madalas gawin..lalo na kapag nag aabang ng masasakyan sa byahe... kapag papasok sa trabaho.. pag pauwi galing sa trabaho...

habanag nag-aabang ng bus, madaming tao na palakad-lakad ad daan ng daan sa harap mo... may fresh, may hagard. may sakto lang. merun din parang kilig na kilig sa kasama. merun nmng prang namatayan ng asawa. magulo sa lansanggan. marami kang nakikita tyka nalalaman. akalain mong nadiskubre ko din na hindi pala malinis yung buko juice na laging binibili ng kasamahan ko, hehe.. pero imbes na maghanap ng maduduming pagkain n patok sa ilan kong mga kakilala, mabenta talaga sakin yung panoorin ang mga tao.. masarap subukang basahin kung ano ang iniisip nila. at kung ano ang kondisyon nila habang tinitiganan mo sila ng hindi nila nalalaman. andyan yung madaling madali at mukang mala-late na. andyan yung kung kumain ng fishbol e parang hindi na uso ang fishbol bukas.. pro ngayon naisip ko, pwede din palang habang busy ako kakanuod sa ibang tao at nag aabang ng bus, pwede din kayang may isang tao na busy na pinapanood ako? pwede gaya ko wala din syang magawa. pwedeng nagaabang din ng byahe. iniisip nya din kya kung ano iniisip ko. iniisip nya din kya kung ano ang kondisyon ko habang tinitignan nya ako? hmmmm... kaya pala talaga dapat lagi kang poise. di para mag pa kyut. pero di mo lam kung kelan may nanunuod syo.

bakit

haysss.. ngaun lang ako gagawa nito. dati oo pero matagal na saka sa isang social networking site lang... sabi nila para daw to sa mga mahihilig mag type... di naman yun yung dahilan ko..

may mga pag kakataon na nahihirapan ka pro wala kang masabihan.. pwede ka mag vent out dito dahil panigurado malalabas mo yung nararamdaman mo ng wulang nakiki-alam sayo... meron jan na gamit ang blog spot para sa kababuyan.. meron din naman para sa negosyo, trabaho at paninira ng tao.. maraming silbi ang blog... magpatawa, magpa-iyak.... pro the best talaga yung mga tao na gumagamit nito pra ibahagi mga karanasan or kwento nila na pde kapulutan ng aral ng iba....

ako, naligaw ako dito kasi... wala.. hindi ko din alam... meron din kasi ako nilalarong game sa net e medyo nagloloko sya ngayon... naghahanap ako ng mapag kaka-abalahan... madrama akong tao.. dati nagdrama nadin ako sa blog site.. pro naisip ko nakakatamad pala yun... lalo na kapag nabasa ng tao na dahilan ng pag dradrama mo... nakakahiya... pro at some point ok na din na nalaman nya... share ko lang yun.... hayss..

susubukan kong dalaw-dalawin to ng mag madalas.. di ko nmn kakaririn pro titgnan ko kung ano ang mapapala ko kung ilalagay ko dito ang mga nagaganap sa buhay ko... (diary?) di naman, ung mangilan-ngilan lang.. hehehe.. eto plag ang simula... dapat mag isip ng mga pde mailagay dito tapos isipin din kung pano ito mababasa ng mga taong kagaya ko na wula din magawa... di ko alam kung san ifo-focus tong ginagawa ko. meron kasi dyang mga tao na kapag nagawa ng blog tungkol sa pagkain.. pag sa pagkain, puro pagkain lang.. pro kapag nakita mo yung gumagawa nung blog sobrang payat na parang pwede na iwasan yung patak ng ulan.. meron din nmng tungkol sa edukasyon. pulitika... un pla nangangampanya lang.... pro ako? di ko lam kung anu bang klase ng brain cells ang pde ko ilagay dito... manira nalang kaya ako ng mga tao? hehehe.. wag, bad pla yun.. basta aabangan ko sarili ko... kapag may naisipan ako isulat or ilagay dito, kahit ikakasira pa ng buong pagkatao ko, ilalagay ko.... HAHA